Over het bidden
Rien ne va plus - dan maar bidden.

 

Wat is bidden eigenlijk?

Volgens van Dale is bidden het luidop of voor zichzelf spreken tot God of wie men als goddelijk vereerd, hetzij om te loven, te danken of om hulp en steun af te smeken (bv. Het Onze Vader, oogstdankgebed, bidden om regen, enz)
Zo bestaan er dus dankgebeden, boetegebeden en smeekbeden.

Wanneer en hoe keert de biddende mens zich tot God?

In een dankgebed, wanneer een negatieve situatie, zich zonder mijn persoonlijke inzet tot mijn voordeel gekeerd heeft.

In een boetegebed, wanneer iemand zich aan een door hem veroorzaakt onrecht schuldig voelt (of het hem ingeprent wordt, dat hij schuldig is). Verdomme goed opletten. "Ze" loeren overal!

In een smeekbede, wanneer men zich niet in staat voelt, uit eigen kracht iets te verdragen of te vervullen. Dit soort gebeden is uitermate geschikt in noodsituaties. Er is niemand daar, die ik verantwoordelijkheid kan stellen voor mijn ongeluk. Er moet toch iemand voor de schuld opdraaien.

Vooral dan wordt er gebeden, wanneer men in de kerk samenkomt en de voorbidder het sein geeft: ôLaat ons samen biddenö

Vooral dan wordt er gebeden, als de voorbidder meent, dat alles veel te gecompliceerd is. Dat men er maar beter niet over moet piekeren, waarom alles zo is zoals het is. Het is beter om voor alle verklaringen van natuurlijke en onnatuurlijke verschijnselen op specialisten (hij bedoelt zichzelf) te vertrouwen.

Een "vrolijke athe´st" bidt niet. Een "vrolijke athe´st" komt tot inzicht. Een "vrolijke athe´st" vraagt raad of advies aan hen, die deskundig zijn.

terug naar

 

Inhoud