Over de verleiding
En dan wassen zij hun handen in onschuld!

 

Er zijn verschillende manieren om zich aan zijn medemens te "vergrijpen".

De grens tussen, verleiding door aantrekking / uitstraling of verleiding door druk / dwang is niet duidelijk aan te geven.

In geval van een verborgen verleiding merkt de betrokkene niet, dat hij gemanipuleerd wordt.

Niet anders dan, wanneer je bij een hond een stok wegwerpt. Alhoewel de hond "vrij beslissen" kan, kun je gemakkelijk voorspellen wat hij zal gaan doen.

In onze samenleving worden verborgen verleiders in de regel niet alleen getolereerd, maar veel eerder gehonoreerd.

Die een produkt door een gelijkwaardig (of slechter) van de markt drukt, doet het "goed".
Die zijn partij de meeste stemmen brengt, doet het "goed".
Die zijn kerk de meeste zielen brengt, doet het "goed".

Daarbij speelt het bijna geen rol, met welke middelen de betrokkenen tot hun "geluk" gedwongen worden. "Iedereen is voor zichzelf verantwoordelijk". Zo wassen de verleiders hun handen in onschuld.

Van 's morgens vroeg tot ’s avonds laat worden wij bestookt met de meest agressieve reclame en propaganda. Niemand, die zich daar noch over opwindt.
In kerken en scholen worden kinderen, die nog geen onderscheid kunnen maken, volgestopt met ideologieën, die het denken zogenaamd in juiste banen moet leiden. - Allemaal heel normaal...
Pas als er bij deze manipulaties seks een rol speelt, gaan ze allemaal wel op de barricaden.
Als het tot nu iedereen zijn eigen zaak was, door wie hij zich liet misbruiken, ligt het nu opeens in “ieders” verantwoordelijkhijd, dit onder alle omstandigheden te verhinderen.
Dan vragen sommigen het woord, die het anders volkomen onverschillig laat of er iemand naar de haaien gaat door alcohol, medicijnen of iets dergelijks.
Dan schreeuwen de meeste politici en clericalen, die overigens zelf doorgaans in de eerste rij der “verleiders” staan om het hardst.

Welke instantie is bevoegd, indien zich iemand door de reclame "verkracht" voelt? Nergens zijn we veilig voor hun attaques. Geen krant of tijdschrift, geen TV- of radiozender, geen plakkaatwand of reclamezuil wordt door hun ontzien. Niemand kan zich eraan onttrekken.

Welke instantie is bevoegd, indien iemand zich door "religieuze ijveraars" lastig gevallen voelt? Overal hebben zij hun handlangers in actie, van de laagste klasse tot in de hoogste kringen.

Wie bemoeit er zich mee, als ouders hun kinderen "geestelijke waarden" meedelen, waaronder zij heel hun leven te lijden hebben? "Waarden" die geen ander effect hebben dan hen het laatste greintje zin van het genieten, uit te drijven.

Wij "vrolijke atheďsten" zijn natuurlijk ook tegen seksuele verkrachtingen, van welke aard dan ook.
Wij "vrolijke atheďsten" hebben er alleszins iets op tegen, dat alle andere "verkrachtingen" maatschappelijk getolereerd en zelfs gehonoreerd worden.
Wij denken erover na, hoe wij ons tegen de dagelijkse onvrijwillige beďnvloeding kunnen beschermen.
Hoe wij tegenstand kunnen bieden tegen de dagelijkse hersenspoelingen, waaraan wij ongemerkt zijn overgeleverd.
Wij denken erover na, wat ons wčrkelijk gelukkig maakt en hoe we kunnen voorkomen, dat zekere personen of groepen meer macht over ons krijgen of op een oneigelijke manier geld aan ons verdienen.

terug naar

 

Inhoud