Over het zoeken naar... ja naar wat?
Hoe de behoefte aan zoeken uitgebuit word.

 

Sommige mensen slagen er steeds weer in ongelukkig te zijn.
Alhoewel toch het doel van elke handeling is naar het geluk te streven.
Waarom lukt het hun niet?
Proberen zij het wel?

Gisteren nog kwam een man naar mij toe en jammerde over het feit, dat hij geen passende schoenen bij zijn kostuum kon vinden.
Ik vroeg hem dan, bij welke gelegenheid hij die wilde aantrekken.
Hij antwoordde mij, al mompelend, iets in de zin van "bij alle gelegenheden". Dadelijk daarna wekte hij de indruk bij mij, dat zijn beklag hem in verlegenheid bracht.
Toen begon ik over die man te piekeren. Wil hij eigenlijk wel schoenen hebben?
Of zoekt hij een gelegenheid om ergens over te mogen klagen?
Heeft hij eigenlijk wel schoenen nodig?
Een blik op zijn voeten bevestigde snel mijn vermoeden.
Zijn voeten waren geamputeerd!

Z ook prediken de "Gods Dienaars" dagelijks, Z laten zij zien hoe ze zich om onze zielen bekommeren.
Welk doel stellen zij zich?
Proberen zij ons door zulke verhaaltjes de zin van het leven begrijpelijk te maken?
Is het niet eerder zo, dat ze zich door hun praatjes onmisbaar willen maken?
Wordt het voor ons niet de hoogste tijd, het geluk in onszelf te zoeken?
Wordt het voor ons niet de hoogste tijd, onze verlangens wat in te dammen en ons daardoor minder afhankelijk te maken van dingen, die we het liefst niet willen begrijpen.

Wij zelf zijn het middelpunt der dingen.
Wij zijn zelf in staat ons leven levenswaardig in te richten.

Anderzijds zijn wij allemaal afhankelijk van elkaar.
Zonder elkaar is het onmogelijk ons te ontwikkelen.

Ik wil dat de anderen mij met rust laten, zodat ik mij kan ontplooien, hoor ik wel eens zeggen. Zij vergeten daarbij, dat ze zelf voortdurend op anderen inhakken, teneinde zelf meer levensruimte te verkrijgen.

Ze verbeelden zich dat ze zichzelf ontplooien, ze proberen, indien mogelijk, meer macht te krijgen, ze houden zich voor dat machtig voorwaarde is voor gelukkig zijn!
Wanneer ze eenmaal die machtspositie bereikt hebben, zijn ze verbaasd, dat het geluk niet van zelf komt.
Inplaats van na te denken, of dit wel de juiste weg is, gaan zij ervan uit dat ze nog niet genoeg macht hebben, en zij proberen vervolgens nog meer macht te krijgen.

Zo ploeteren en rommelen ze maar door, totdat ze een hartinfarct hebben gekregen!

Vooral niet toegeven dat men ongelukkig is, want wie dat doet is een loser omdat iedereen zegt: Kijk eens hoe hij zijn leven oder controle heeft! dat mt de juiste weg dan wel zijn, want hij is gelukkig.
Want wie de macht bezit doet het goed in het leven en wordt door zijn omgeving het allerminst in twijfel getrokken.

Met deze levensverwachting maakt iedereen elkaar het leven ingewikkeld.

terug naar

 

Inhoud